சிவானந்த ஆசிரமம் (Sivananda Ashram) அனுபவம் பாகம் 5

வெள்ளிக்கிழமை (Mar 18) அதிகாலை 04:30க்கு எழுந்து, 05:00க்கு தயாராகயிருந்தேன். சிறிது நேரம் கழித்து கிளம்பினோம். அது இரண்டு இரண்டு பேரும், கடைசியில் ஐந்து பேரும் அமரும் வகையில் இருந்த வாகனம். தனியாள் என்பதாலும், சில பேர்(ஜோடிகள்) ஒன்றாக உட்கார ஆசைபடுவதை தடுக்க வேண்டாமென்றும் எப்பவும் போல கடைசியில், ஜன்னல் ஓரத்தில் உட்கார்ந்தேன்.

என்பக்கத்தில் அமர்ந்த இந்தியரு(னு)ம்(வட-ன்னு நினைக்கிறேன்), அவர் கூட அமர்ந்த வெளிநாட்டு பெண் ஒருவரும், நான் ஏன் அங்கு உட்கார்ந்தேன் என்று என்னை சங்கடப்பட்ட வைத்தார்கள். சிறிது நேரம் "The First Rule" படித்து விட்டு தூங்கினேன். ஒரு ஓட்டலில் காலை உணவிற்காக நிறுத்தினார்கள். பக்கத்திலிருந்த ATMல் இராமேஸ்வரம் சுற்றுலாவிற்கான பணம் Rs.1400ஐ ஆசிரமத்தை சேர்ந்தவர்களுக்கு தர எடுத்துக்கொண்டேன்.

எல்லாரும் AC அறையில் அமர்ந்ததால் நானும் சென்று அமர்ந்தேன். உணவு வந்தவுடன் நான் சாப்பிட ஆரம்பித்தேன். இரண்டு வாய் சாப்பிட்டதும் அவர்கள் சாப்பிடும்முன் செய்யும் பஜனையை செய்தார்கள். அப்போதுதான் எனக்கு அவர்களின் ஆசிரம வழக்கம் ஞாபகம் வந்தது. ஆஹா! எப்போதும் வழக்கத்தை விடமாட்டார்கள் போலிருக்குன்னு சந்தோசப்பட்டேன். (பகலில், கடலில் அந்த சந்தோசத்தை கரைத்தார்கள்.)

பயணம் தொடர்ந்தது. இராமேஸ்வரத்தை அடைந்தோம். வாகனத்திலேயே மாற்று உடை அணிந்து கொண்டு, என் பக்கத்துக்கு bed ஆஸ்திரேலியாகாரரின் கையை பிடித்துக்கொண்டு கடலில் 3 முறை மூழ்கியெழுந்தேன். கோவிலினுள், சன்னிதானத்தை சுற்றி 22 கிணற்றிலிருந்து நீரை சிறிய வாளியில் எடுத்து நம்மீது ஊற்றுவார்கள். 3 கிணறுகளை மூடிவிட்டதால் 19 கிணறு, ஆனால் கடைசியில் ஊற்றும் நீரில் அந்த 3 கிணற்றிலிருந்த நீரும் கலந்துயிருக்கும் என்றார்கள். முடிந்தால் கிணற்று நீரை சுவைத்து பார்க்க சொன்னார்கள். ஒவ்வொரு கிணற்று நீரின் சுவையும் மாறுபடுமாம்.

ஒரே நாளில் 19 முறை குளித்த மாதிரியான அனுபவம்.  மாற்று உடை அணிந்துக்கொண்டு சன்னிதானதினுள் நுழைந்தோம். வெளிநாட்டினரை ஒரு காவலாளி தடுத்தார். அவர்கள் திருநீர் அணிந்து செல்வார்கள் என்றும், சிவானந்த ஆசிரமத்திலிருந்து குழுவாக வந்திருக்கோம் என்றும் சொல்ல அந்த காவலாளி வழிவிட்டார். தரிசனம் முடிந்ததும். சன்னிதானத்தை சுற்றும் பாதையில் அமர்ந்து சிறிது நேரம் பஜனை செய்து விட்டு கிளம்பினோம். கோவிலில் சர்க்கரை பொங்கல் பிரசாதம் தந்தார்கள். நன்றாக இருந்தது.

மதிய உணவு ஏற்பாடு செய்ய இரண்டு பேர் முயற்சி செய்தார்கள். காலமும் கடந்ததால் இளநீர் அருந்திவிட்டு தனுஷ்கோடி கடலுக்கு செல்லலாம் என்று முடிவெடுத்தார்கள். ஆசிரமத்தில் தான் இரண்டு வேலை உணவு, இங்கையுமா? என்று நினைத்துகொண்டேன்.

தனுஷ்கோடிக்கு ஒரு வேனிலும், ஒரு ஜீப்பிலும் பயணமானோம். வண்டிகள் செல்லும் வகையில் பாதையில்லததால் சிலநேரங்களில் கடலோரத்திலும், சிலநேரங்களில் கடலிலும் பயணம் செய்தோம். வேனில் மாற்று உடை அணிந்து கொண்டு, கடலில் இறங்கினேன். கடல் நீர் வெதுவெதுப்பாக இருந்தது. 50 - 100 அடிவரை நெஞ்சு வரை தான் நீர் இருந்தது. அந்த ஜோடி (பயணம் தொடங்கும்போது என் பக்கத்தில் உட்கார்ந்த) தனிய சென்றது. அந்த வெளிநாட்டு பெண், அந்த இந்தியரு(னு)க்கு நீச்சல் கற்றுக் கொடுத்துக் கொண்டிருந்தார். வேறொரு இந்தியர்(ன்) வேறொரு இந்தியரு(ன் - ஆண்பால், பெண்பால் என்ன?)க்கு நீச்சல் கற்றுக் கொடுத்துக் கொண்டிருந்தார்.

கடலில் வெளிநாட்டை சேர்ந்தவர்களும், இந்தியர்கள் சிலரும் ஆசனங்கள் செய்துக்கொண்டும், அதைப்பற்றி பேசிக்கொண்டும் இருந்தால், ஆசிரமத்தை சேர்தவர்கள்(அதாவது அங்கு வேலைசெய்கிறவர்கள்) ஒருத்தர் தோளில் ஒருத்தரை வைத்துக்கொண்டு, ஒருவர் தோளில் உட்கார்ந்திருப்பவர் இன்னொருவர் தோளில் உட்கார்ந்திருப்பவரை தள்ளும் விளையாட்டை ஆடிகொண்டிருந்தார்கள். மக்கள் அதிகம் இல்லாதால் ஆசிரமத்தின் பேர் தப்பித்தது.

15 - 16 வயசுகளில் ஏற்படும் ஒரு வித உணர்ச்சியை இந்தியர்கள் திருமணமாகும் வரை அடக்கி வைப்பது கடினம் தான். இதுவே அவர்கள் கல்லூரிகள் மூலமாகவோ அல்லது தனியாகவோ வந்திருந்தால் நான் கவனித்து கூட இருக்கமாட்டேன். ஆனால் ஆசிரமம் என்ற பெயரில் வந்ததுதான் என்னை உறுத்தியது. ஒருசில வெளிநாட்டு பெண்களே பிகினி(bikini) அணியாமல் கடலில் இறங்கினார்கள். அப்படியிருக்கும் போது நாம் இப்படி நடப்பதால் தான் என்னவோ வெளிநாட்டினர் இந்தியர்களை அளைபவர்களாக நினைக்கிறார்கள்.

என் பக்கத்து bed ஆஸ்திரேலியாகாரர் நீச்சல் செய்வது பற்றி சில தகவல்களை சொன்னார்.  அவரும்(15 ஆண்டுகளாக யோகா செய்துக்கொண்டிருக்கிறாராம்) அவர் தோழியும்(GF) கடலில் தலைக்கீழாக சில நொடிகளிருந்தார்கள். விதவிதமாக நீச்சலுமடித்தார்கள். இவர்கள் பற்றியும், இவர்களின் இந்திய பயணத்தை பற்றியும் தெரிந்துக்கொள்ள twoloosebeans.com பார்க்கவும்.

சிவானந்த ஆசிரமம் (Sivananda Ashram) அனுபவம் பாகம் 4

புதன்கிழமை(Mar 13) ராமேஸ்வரம் சுற்றுலா பற்றி சொன்னார்கள். TTC, Vocation programme பண்றவங்க பெயர் கொடுக்கசொனங்க. எனக்கு கொஞ்சம் குழப்பமாயிருந்தது. ஏனெனில், இதுவரை ராமேஸ்வரம் சென்றதில்லை, நான் வெள்ளிகிழமை இரவு பெங்களுருவுக்கு திரும்ப பேருந்து பதிவு செய்திருந்ததால் வெள்ளிகிழமை அழகர் கோவிலுக்கு சென்று வரயிருந்தேன்.

வியாழக்கிழமை(Mar 14): பதிவு செய்திருந்த டிக்கெட்டை cancel செய்துவிட்டு, பகல் 01:30 மணி போல அழகர் கோவிலுக்கு சென்றேன். அங்கிருந்து பக்கம்தான்.

அழகர் கோவில்: ஆசிரமத்திலிருந்து அழகர் கோவிலுக்கு பேருந்து இல்லாததால்(எனக்கு தெரியாததால்) சத்திரப்பட்டிக்கு சென்று, அங்கிருந்து share autoவில் 02:00 மணிக்கெல்லாம் கோவிலுக்கு வந்துவிட்டேன். நுழைவாசலின், பக்கத்தில் முருகன் கோவிலுக்கு செல்லும் வழின்னு இருந்ததால, நெய் தீபம் விற்க்கும் அக்காவிடம் அது பற்றி கேட்டேன். பழமுதிர்ச்சோலை முருகன் கோவிலுக்கு நடந்து செல்லும் வழியென்றும், அழகர் கோவிலுக்கு வெளியே அரசு சிற்றூந்துகள் முருகன் கோவிலுக்கு செல்லுமென்றும் சொன்னார். அழகர் கோவில், மூலஸ்தானம் மாலை 04:30க்கு தான் திறப்பார்கள் என்பதால் முருகன் கோவிலுக்கு சென்றேன். அதை பற்றி கடைசியில்.

அழகர் கோவிலில், சிறப்பு நுழைவு டிக்கெட் Rs.10. விநாயகருக்கு நாமம் போட்டுயிருந்தார்கள். எந்த சிவன் கோவிலிலும் பெருமாளுக்கு, திருனீர் இட்டு பார்த்ததில்லை. தரிசனம் முடித்துவிட்டு, அந்த அக்காவுக்கு நன்றி சொல்லிவிட்டு, வெளியே வந்து ரொம்ப நேரம் பேருந்துவுக்காக காத்திருந்தேன்.

ஒரு ஷேர் ஆட்டோ வந்தது. என்னை முன்னாடி அவர் பக்கத்தில் உட்கார சொன்னார். சத்திரப்படிக்கு செல்லும் வழியில் போலீஸ்கார்கள் சோதனை போட்டுகொண்டிருந்தார்கள். முன்னாடி உட்கார்ந்திருந்தது தவறு என்று அந்த ஷேர் ஆட்டோவை மடக்க, ஓட்டுனருக்கு பணம் தந்து விட்டு, அடுத்த நிறுத்தத்தில் பேருந்து பிடித்து 06:15 ஆசிரமத்தை அடைந்து சாப்பிட்டு விட்டு, satsangக்கு போனேன். satsang முடிந்ததும் ராமேஸ்வரம் சுற்றுலா போகிறவர்களை விடியற்காலை 05:00 மணிக்கெல்லாம்  தயாராகயிருக்க சொன்னார்கள்.

பக்கத்துக்கு bed ஆஸ்திரேலியாகாரருக்கு BSNL GPRS activate பண்ண உதவிசெய்து விட்டு படுத்தேன்.

பழமுதிர்ச்சோலை முருகன் கோவில்: இங்கு, சிறப்பு நுழைவு கட்டணம் Rs.5. தரிசிக்க வந்த மக்களை விட குரங்குகள் மூன்று மடங்கு அதிகமாகயிருந்தன.  நல்லபடியாக தரிசனம் செய்துவிட்டு, பிரசாதம் வாங்கி சாப்பிட்டு விட்டு(இங்கு பஞ்சாமிர்தம் விற்பதில்லை) அழகர் கோவிலுக்கு திரும்பினேன்.
சிற்றூந்தில் முருகன் கோவிலுக்கு போயிட்டு வர Rs.20 (10+10) ஆனது.

சிவானந்த ஆசிரமம் (Sivananda Ashram) அனுபவம் பாகம் 3

ஞாயிற்றுக்கிழமை(Mar 10) மகாசிவராத்திரி என்பதால் தொடர் பஜனை(காலை 06:00 மணியிலிருந்து மறுநாள் காலை வரைக்கும்) நடைபெறும் என்று சனிக்கிழமையே சொன்னார்கள். அதனால் ஞாயிற்றுக்கிழமை காலை "Silent Walk"க்கு போகாமல் நான் பஜனைக்கு போனேன். என்னோடு சேர்த்து 3 பேர். கிட்டத்தட்ட ஒன்றை மணிநேரம் அங்கு இருந்தேன். அதற்கு பின் கர்ம யோகா முடித்து மறுபடியும் ஒன்றை மணிநேரம் பஜனை செய்தேன்.

மாலையில் உணவுக்கு சென்றேன். எப்போதும் நான் தான் முதலில் செல்வேன். அவ்வளவு பசிக்கும். ஆனால் அன்றோ, ஆசிரமத்தைச் சேர்ந்த ஒருவருக்கும், TTC(Teacher Training - Yoga) படிக்கும் ஒருவருக்கும் பிறந்தநாள். அதனால் மாலை உணவிற்கு முன், cake cut பண்ணி, அவர்களுக்கு பரிசு கொடுத்து, வாழ்த்துக்கள் படலம். குறைந்தபட்சம் பிறந்தநாள் கொண்டாடுபவர்களை சீக்கிரம் வர சொல்லியிருக்கலாம். அவர்கள் வரும்வரை பசியோடு,

"ஹரே ராம ஹரே ராம
ராம ராம ஹரே ஹரே
ஹரே கிருஷ்ண ஹரே கிருஷ்ண
கிருஷ்ண கிருஷ்ண ஹரே ஹரே"

சொல்லிக்கிட்டு உணவுக்காக காத்திருந்தோம். அதைவிட கொடுமை, பிறந்தநாள் கொண்டாடும் ஆசிரமத்தைச் சேர்ந்தவர் சமைத்த பாஸ்தவை(Pasta) மட்டுமே பரிமாறினார்கள். கொஞ்சம் சாப்பிட்டுவிட்டு, Boutiqueவுக்கு சென்று சில snacks items வாங்கினேன். ஆசிரமத்தில் அவர்களே நடத்தும் பழச்சாறு, sandwiches விற்கும் கடை உள்ளது. அதற்கு செல்லலாம் என்றால், அன்று அதற்கு விடுமுறையாம்.

மாலையில் செய்யபோகும் மகாசிவராத்திரி பூஜை/பஜனையில், அப்பப்ப பிரசாதம்ன்னு சர்கரைபொங்கல், வெண்பொங்கல், புளிச்சாதம் எல்லாம் தருவார்கள் என்று அப்புறம் தான் தெரிந்தது.

அதன் பின், ஆசிரமத்திலுள்ள அம்மன் கோவிலில் பூஜை செய்து கேசரி கொடுத்தார்கள். இரவு 08:00 மணிக்கு காலையிலிருந்து மந்திரம் சொல்வது நிறுத்தப்பட்டு, பஜனையை ஆரம்பித்தார்கள். பூசாரி, சிறிய விநாயகர், சிவலிங்கம், நடராஜர் வெண்கல சிலைகளுக்கு அபிஷேகம் செய்ய தயார் செய்தார். நாங்களும், ஒவ்வொருத்தராக அபிஷேகம் செய்தோம். பல வெளிநாட்டினரும் அபிஷேகம்/பஜனையில் கலந்து கொண்டார்கள்.

என் பக்கத்து bedஐச் சேர்ந்த ஆஸ்திரேலியாகாரர் காதில் பூ கூட வைத்துகொண்டார். அப்படியே மணி விடியற்காலை 03:30 ஆனது. இருந்தவர்களில் முக்கால்வாசி பேர் தூங்க போய்விட்டார்கள். எனக்கும் கண்ணு கட்டியது. இருந்தாலும் அடுத்த அபிஷேகம், அதாவது கடைசி அபிஷேகம் 04:00 மணிக்கு என்பதால் தூங்காமலிருக்க முயற்சிசெய்தேன். ஆனாலும் 03:50க்கு நித்திரைதேவி ஆட்கொண்டாள். அங்கயே படுத்துவிட்டேன்.

04:30 மணிக்கு நானாக எழுந்தேனா அல்லது யாராவது எழுப்பினார்களா என்று தெரியாது. கடைசி அபிஷேகம் முடிந்து பூஜை செய்துகொண்டிருந்தார்கள். நானும் போய் ஆண்டவனை வணங்கிவிட்டு புளிசாத பிரசாதத்தை சாப்பிட்டு விட்டு, Temp Domeவுக்கு வந்து படுத்தேன். மகாசிவராத்திரி கொண்டாடியதால் மதியம் 02:00 மணி வரை விடுமுறை என்றார்கள்.

அப்புறம் ஒரு நாள், என் எதிர் bedஐ சேர்ந்த ஜெர்மன்காரர், "உன்னிடம் மின்னஞ்சல்(email) பார்க்க வழியிருந்தால், எனக்கு கொஞ்ச நேரம் கொடு, நான் அதற்கான பணம் கூட தருகிறேன்" என்றார். ஆசிரமத்தில் மின்னஞ்சல் பார்க்க வழியில்லை. வெளிநாட்டுகாரர்கள், உள்ளூர் sim வாங்குவதும் கஷ்டம்.(அதையும் மீறி ஆஸ்திரேலியா நாட்டைச் சேர்ந்த ஒருவர் எந்த documentsயும் தராமல் sim வாங்கியுள்ளார்) நான் எப்போது ஒரு S/W Engg என்று சொன்னேனோ அப்பவே நீங்க கேட்டுயிருக்கலாம். பணம் எல்லாம் வேண்டாம். நான், என் Tabல் monthly pack activate பண்ணியுள்ளேன். நீங்கள் பயன்படுத்திக்கொள்ளலாம் என்று என் Tabஐ தந்தேன். அவ்வளவு தான், அவர் பயன்படுத்துவதை பார்த்து இன்னும் மூவர்(ஒருத்தர் இந்தியன்) கேட்டார்கள். தந்தேன்.

சிவானந்த ஆசிரமம் (Sivananda Ashram) அனுபவம் பாகம் 2

வெள்ளிக்கிழமை(Mar 01), காலை 08:00 மணிக்கு ஆசன வகுப்புக்கு சென்றால், அது அனுபவமுள்ளவர்கள் வகுப்பு மாதிரி இருந்தது. திரும்பி வந்துவிட்டேன். Beginnersக்குன்னு தனியா வகுப்பு இருக்காதோ என்னவோன்னு நினைத்து ஆசிரமத்தைவிட்டு கிளம்பிவிடலாமா என்று யோசித்தேன். Yoga trainer (அவர் தமிழ்) ஒருவரை விசாரித்தேன். வெள்ளிக்கிழமை விடுமுறை என்றும், மதுரைக்கு செல்ல நினைப்பவர்கள்(ஆசிரமம் 20-25KM தொலைவில் உள்ளது) சென்று வரலாம் என்றும், வகுப்புக்கு செல்வது இன்று கட்டாயம் இல்லையென்றும், சிக்கிமிலிருந்து(Sikkim) ஒரு குழு(ஆசிரியருக்கு - Teacher Training படிப்பவர்கள்) வரயிருப்பதால் beginners வகுப்புகள் நாளையிலிருந்து தொடங்கும் என்றும், உணவு ஒரு நாளைக்கு இரு முறை தான் என்றும் சொன்னார்.

அப்புறம், கொஞ்ச நேரம் தூக்கம், கொஞ்ச நேரம் நாவலுன்னு போச்சு.  மாலை உணவிற்கு பின், என் எதிர் கட்டிலிலிருந்த ஜெர்மன்(German) நாட்டைச் சேர்ந்த ஒருவர்(யாருடைய பெயரையும் பயன்படுத்த விரும்பவில்லை) உனக்கு என்ன உடம்பு சரியில்லையா, நீ domeலியே இருக்கியேன்னு கேட்டார். நான் beginner, வகுப்புகள் நாளையிலிருந்து தான் ஆரம்பிக்கிறது என்று சொன்னேன். அவரும் beginner என்று சொன்னார்.

இரவு சிக்கிம் குழு வந்தது. நான் கொஞ்ச நேரம் படித்துவிட்டு, தூங்கினேன்.

சனிக்கிழமை(Mar 02) வகுப்புகள் ஆரம்பித்தது. காலை 08:00 ஆசன வகுப்பை ஜப்பானைச்(Japan) சேர்ந்த பெண் ஒருவரும், மாலை 04:00 ஆசன வகுப்பை தமிழ் நாட்டைச் சேர்ந்தவரும் (எனக்கு பல தகவல்களை கொடுத்தவர்) எடுத்தார்கள். கர்மயோகாவுக்கு ஏன் வரவில்லை(எங்கு போகணுமுன்னு தெரியாததால் நான் போகவில்லை) என்று கேட்டு, receptionனுக்கு பக்கத்தில் காலை 10:45க்கு வரச்சொன்னார்கள்.

ஞாயிற்றுக்கிழமை, புதன்கிழமை காலையில் அமைதியான நடைபயணம் (Silent Walk), சனிக்கிழமை மாலை satsangல் talent show, திங்கட்கிழமை மாலை satsangல் study hourன்னு அப்படியே, ஒரு வாரம் போனது. மதுரையில் பார்க்கவேண்டிய இடங்களை google பண்ணி, அடுத்த வெள்ளிக்கிழமைக்கு திட்டம் போட்டேன்.

வெள்ளிக்கிழமை(Mar 08) காலையிலேயே கிளம்பினேன். பேருந்திற்காக ஒரு மணி நேரம் காத்திருந்து, பெரியார் பேருந்து நிலையம் வந்து, மீனாட்சி அம்மன் கோவிலுக்கு வழி கேட்டு கோவிலை அடைந்தேன்.

மீனாட்சி அம்மன் கோவில்: காலணி பாதுகாப்பு இலவசம், bagக்கு 3 ரூபாய் வாங்கினார்கள். சிறப்பு நுழைவு டிக்கெட்(Rs.100 - அம்மன் சந்நிதானதிற்க்கும், சிவன் சந்நிதானதிற்க்கும் ஒரே டிக்கெட்) வாங்கி, ஊரில் கோவிலில் தரிசனம் செய்வதுபோல் பக்கத்திலிருந்து தரிசனம் செய்தேன். யாரும் கிளம்பென்று தள்ளவில்லை. 100 கால் மண்டபம், 1000 கால் மண்டபம்(கட்டணம் Rs.5) பார்த்தேன்.   மீனாட்சி அம்மன் கோவிலுக்கு போகணுங்கிற நீண்ட நாள் ஆசை, நிறைவேறிய திருப்தியோடு மறுபடியும் பெரியார் பேருந்து நிலையத்திற்கு எதிரிலிருந்த இன்னொரு பேருந்து நிலையத்திற்கு சென்று, திருப்பரங்குன்றம் முருகன் கோவிலுக்கு செல்ல விசாரித்தேன்.

திருப்பரங்குன்றம் முருகன் கோவில்: கோவிலினுள் நுழையும் போது ஸ்கேன் செய்தார்கள். Swiss type knifeஆல் beep sound வந்தது. அந்த போலீஸ்காரர் அது என்ன என்று விசாரித்து, கொஞ்ச நேரம் என்னோட வேலை, ஊர், மதுரை விஜயம், சிவானந்த ஆசிரமம் பற்றியெல்லாம் பேசினார். அப்புறம் உன் bagஐ வேண்டுமானால் வைத்துவிட்டு நிம்மதியாக தரிசனம் செய்துவிட்டு வா என்றார். (என்னை சந்தேகபட்டார் என்று நினைத்துகொள்ளாதீர்கள், கொஞ்ச நேரம் பேசினதால friendlyஅ தான் சொன்னார்) சிறப்பு தரிசனம் டிக்கெட் விலை Rs.50. வேலுக்கு பாலபிஷேகம் செய்து, அந்த பாலை அடுத்த நொடியே பூசாரிகள் விற்றுக்கொண்டிருந்தார்கள். தரிசனம் முடிந்து வரும்போது போலீஸ்காரருக்கும் சேர்த்து முறுக்கு வாங்கி கொண்டு வந்தேன்.(சென்னையில் போலீஸ்காரர்கள் அதிகாலையில் ஏதாவது மந்திரிக்காக ஒவ்வொரு கிலோமீட்டருக்கும் நிற்பதை பார்த்து அவர்கள் மேல் வந்த கரிசனம் தான் காரணம்) ரொம்ப சந்தோசபட்டார். அப்புறம், எனக்கும் ஆசிரமத்திலுள்ளவர்களுக்கும் சேர்த்து பஞ்சாமிர்தம் வாங்கிக்கொண்டு திரும்பினேன்.

மதியம் ஒரு மணிக்கெல்லாம் மறுபடியும் பேருந்து நிலையம் வந்துவிட்டேன். மதிய உணவு முடித்து விட்டு, என்னசெய்வது என்று தெரியவில்லை. ஆசிரமம் செல்லவும் மனமில்லை. அதனால் இரயில் நிலையம் பக்கத்தில் இருந்த திரையரங்கத்தில் "ஒன்பதுல குரு" படத்திற்கு டிக்கெட் வாங்கிக்கொண்டு, படம் 02:45க்கு தான் என்பதால் "ஆனந்த விகடன்" படித்துக்கொண்டு காத்திருந்தேன்.

ஒன்பதுல குரு: செம மொக்கை படம். அரைமணி நேரத்திற்குள் கிளம்பிவிடலாமா என்று தோன்றியது. கிளம்பினாலும் எங்கு செல்வது, வெயில் வேறு. சரி, எவ்வளவோ மொக்கை படம் பார்த்தாச்சு, இதையும் பார்போம்ன்னு பார்த்தேன். இரண்டாவது பாகம் வேற வருமாம். அடக் கடவுளே!

படம் முடிந்து, பெரியார் பேருந்து நிலையம் சென்று ஆசிரமம் வழியாக செல்லும் பேருந்திற்காக காத்திருக்கும் போது, ஸ்பெயினிலிருந்து(Spain) வந்த ஒரு பெண்ணும்(Beginners classல, ரொம்ப குண்டாகயிருந்தாலும் யோகா செய்யும்   அவரை கவனித்திருக்கிறேன்) பேருந்து பற்றி விசாரித்து கொண்டிருந்தார். 23Pயில் ஏறும்போது அந்த பெண்ணிடமும் சொன்னேன். அந்த பேருந்து ஒரு அக்காவின் பரிந்துரையால் ஆசிரமம் செல்லும் பாதைக்கு திரும்பும்முன் எங்களை இறக்கி விட்டு சென்றது.

ஆசிரமம் வந்தபோது மணி இரவு 08:00ன்னு நினைக்கிறேன்.

சிவானந்த ஆசிரமம் (Sivananda Ashram) அனுபவம் பாகம் 1

மதுரையிலுள்ள சிவானந்த ஆசிரமத்திற்கு, யோகா வகுப்பிற்காக(நான் சென்றதற்கான உண்மையான காரணம் இதுவல்ல) சென்றிருந்தேன். அந்த 16 நாட்களின் அனுபவங்களை பதிவுபண்ண முயற்சித்திருக்கிறேன்.

KSRTCயின்(TNSTC - வலைதளமா அது, 5 பைசாவுக்கு பிரயோஜனமில்லை. KSRTCல அவங்க முதலமைச்சர் புகைப்படம் இருக்கா?), non AC sleeper(Rs.542)ல் வியாழக்கிழமை(Feb, 27) இரவு 09:45க்கு மதுரைக்கு பயணமானேன். மறுநாள் காலை 07:30 மணிக்கு மாட்டுத்தாவணி பேருந்து நிலையத்தில் இறங்கி, உள்ளூர் பேருந்துகள் நிற்கும் இடத்தை தேடும் போது கட்டண கழிப்பறை கண்ணில்பட்டது. நடத்துபவரிடம் சென்று எவ்வளவு என்றேன். அவர் பதில் சொல்லும்முன் அவரிடம் பேசிக்கொண்டிருந்தவர் 3 ரூபாய் என்றார். சண்டை போட மனமில்லாமல், முறைத்து விட்டு வெளியே வந்தேன்.

அங்கிருந்த ஒரு அலுவலகத்தில் இருந்தவரிடம் சிவானந்த ஆசிரமம் முகவரி சொல்லி கேட்டதற்கு, தெரியாதுன்னு சொல்லிவிட்டு, வேறொரு பயணியிடம் விசாரித்தார். அவர் நத்தம் போகிற பேருந்தில் போகசொன்னார். நத்தம் போகும் பேருந்துகள் நிற்கும் தடம்எண் சென்றபோது, நத்தம் பேருந்து ஒன்று கிளம்பியது. அதன் நடத்துனரிடம் பாவனவிளக்கு, சிவானந்த ஆசிரமம் சொன்னதற்கு, அவர் தனக்கு தெரியாதுன்னு கிளம்பினார். அதன்பின், அடுத்த நத்தம் பேருந்தின் நடத்துனரிடம் விசாரித்தத்தில் சத்திரப்பட்டியில் இறங்கி,  உள்ளூர் பேருந்து மூலம் பாவனவிளக்கு போகச்சொன்னார்(ஏனெனில் நத்தம் பேருந்து அந்த நிறுத்தத்தில் நிற்காது). சத்திரப்பட்டியில் இறங்கி, சிவானந்த ஆசிரமம் வலைத்தளத்தில் சொல்லியிருந்த 23P, 23Z பேருந்துகளுக்காக காத்திருந்தேன். ஒன்றரை மணி நேரம் கழித்து 23P வந்தது. ஆசிரமத்திற்கு எதிரிலேயே என்னை இறக்கிவிட்டு சென்றது. (பாவனவிளக்கு நிறுத்ததிலிருந்து ஆசிரமத்திற்கு சிறிது தூரம் நடந்து செல்லவேண்டும்)

ஆசிரமத்திற்குள் நுழைந்ததும், சாப்பிடச்சொன்னார்கள். இல்லை நான் குளிக்க வேண்டும் என்று சொன்னதற்கு, தற்காலிகமாக என் luggageஐ temporary domeல் வைக்க சொல்லி, அதன் பக்கத்திலிருந்த பொது கழிப்பறை/குளியலறையை பயன்படுத்திக்க சொன்னார்கள். Reception காலை 10:30க்கு திறப்பார்கள் என்றும், வேண்டுமென்றால் permanent domeக்கு மாற்றிக்கொள்ளலாம் என்றும் சொன்னார்கள்.

குளித்துவிட்டு, receptionக்கு சென்று Yoga vocation 15 நாட்களுக்கான courseக்கு பதிவு செய்யவேண்டும் என்றேன். பிடிக்காமலோ, வேறு காரணத்தினாலோ 15 நாட்களுக்குமுன் செல்ல வேண்டுமென்றால் கட்டிய பணம் திருப்பி தரமாட்டாது, அதனால் 3 நாட்களுக்கு பதிவு செய்துக்கொள்ளுங்கள். பிடித்திருந்தால் நீடித்துக்கொள்ளலாம் என்றார்கள். நான் வந்துள்ள மனநிலையில் என்ன நடந்தாலும் 15 நாட்களுக்குமுன் செல்லமாட்டேன் என்று நினைத்துக்கொண்டு 3 நாட்களுக்கு பதிவு செய்துக்கொண்டேன்.

Boutiqueக்காக(அவர்களின் கடை, எல்லா பொருட்களுக்கும் 2 ரூபாய் அதிகம்) ஒரு அட்டை கொடுத்தார்கள். Temp domeக்கு வெளியே உள்ள தகவல் பலகையில் ஆசிரமத்தின் அட்டவணை உள்ளதென்றும், அதன்படி வகுப்பிற்கு செல்லுங்கள் என்று சொல்லி, கொசு வலை, தலையணை உரை, 2 bedsheets, கொடுத்தார்கள். Permanent domeஐ விட Temp dome பரவாயில்லை என்று தோன்றியதால் Temp domeக்கு சென்றேன்.

அவர்கள் சொல்லாதது, இல்லை நான் கேட்க தவறியது:
1. Beginners course பற்றி
2. சாப்பாடு பற்றி
3. கர்ம யோகா பற்றி
4. காலை satsangல தான் அன்றைய தினத்திற்கான, வகுப்புகள் நடக்கும் இடம் பற்றி சொல்வார்கள்.

Beginners course 1ம் தேதி தான் தொடங்கும் என்பதால் படுத்து தூங்கினேன். மதியம் ஒரு மணிக்கோ, ஒன்றரை மணிக்கோ எழுந்தேன். அதிகமான பசி. யாரிடம், என்ன கேட்பதுன்னு தெரியவில்லை. அப்படியே மறுபடியும் படுத்தேன். கொஞ்ச நேரம் தூக்கம், கொஞ்ச நேரம் "The First Rule" நாவல் படிப்புன்னு மாலை 06:00 மணியானது. மணி அடித்தார்கள். காலையில் நான் வந்தபோது என்னிடம் பேசியவர், இது உணவருந்தும் நேரம், போய் சாப்பிடுங்கள் என்றார். உணவறைக்கு(Dinning Hall) சென்றேன். காரம், உப்பு, வெங்காயம் இல்லாத கேரளா style உணவு, மூலிகை தண்ணீர். எல்லாரும் limitஆக சாப்பிடுகிறமாதிரி இருந்ததால், கொஞ்சமாகத்தான் சாப்பிட்டேன்(2 நாட்கள் கழித்து தான் நான் எப்படி சாப்பிடுவேனோ அப்படி சாப்பிட ஆரம்பித்தேன்). உணவு நன்றாக இருந்தது. அதன்பின், Temp dome வந்து, Tabல் mail check பண்ணிட்டு, "Whose Body" கொஞ்ச நேரம் படித்துவிட்டு தூங்கினேன்.

Pretty Little Liars - Novel

எழுதியவர்: Sara Shepard

நீண்ட நெடுந்தொடராக(TV Serial) எடுக்கப்பட்டுள்ளது.
imdb.com : http://www.imdb.com/title/tt1578873/?ref_=sr_1
goodreads.com : http://www.goodreads.com/series/44031-pretty-little-liars

ஐந்து உயிர்த்தோழிகளின் கதை. முதலில் அந்த ஐந்து பேரை பற்றி பார்போம்.

Ali: Queen of seventh grade. மற்றவர்களை எல்லையில்லாமல் tease பண்றவள். தன் தோழிகளின் இரகசியங்களை அறிந்தவள். தேவைப்படும்போது அந்த இரகசியங்களை வைத்து தன் தோழிகளை மிரட்டவும் செய்வாள். ஆனால் தன் இரகசியங்களை யாரிடமும் பகிர்ந்து கொள்ளாதவள்.

Aria: அப்பா, தன் மாணவியை dating செய்கிறாரென்றால்(இந்த விஷயம் Aliக்கும் Ariaக்கும் மட்டும் தான் தெரியும்), இவள் தன் teacherஐ bfக்கு தெரியாமல் dating பண்றவள்.

Emily: Lesbian, swimmer. இவள் Aliஐ kiss பண்ணினது, அவளுக்கு love letter தந்தது வேறுயாருக்கும் தெரியாது. ஒரு விஷயம் முடியுமா, முடியாதா என்பதை வேறொரு விஷயத்தின் முடிவை வைத்து முடிவு செய்பவள். நான் கூட சிறு வயதில், cricket match பார்த்துகொண்டிருக்கும் போது, இந்த overல் இந்திய வீரர்கள் 4 அல்லது 6 அடித்தால், அந்த matchஐ இந்தியா வெற்றி பெற்றுவிடுமுன்னு நினைத்திருக்கிறேன்.

Hanna: திருமணதிற்கு முன் உடலுறவு வேண்டாமுன்னு சொல்கிற bfஐ உடலுறவுக்கு கட்டாய படுத்தக்குடியவள்.

Spencer: அக்காவோட bfஐ correct பண்றதே இவள் முதல் வேலை. அக்காவோட முதல் bfஐ kiss பண்ணினது Ariaக்கு மட்டும் தான் தெரியும். படிப்புல கெட்டி.

இந்த மாதிரி கதைகளை படித்து தான் நம்ம ஊரு directorகள் serialsஅ direct பண்றாங்களோ என்னவோ? சரி, கதைக்கு வருவோம்.

பாகம் 1 - Pretty Little Liars: Seventh grade முடிந்தவுடன், Ali காணாமல் போய்விடுகிறாள். 4 தோழிகளும் பிரிந்துவிடுகிறார்கள். 4 பேருக்குமே, அவரவர்களுக்கும் Aliக்கும் மட்டும் தெரிந்த இரகசியங்கள், அவர்கள் பண்ணிய, பண்ற தில்லுமுல்லுகள்(பொய் சொன்னது, ஏமாற்றியது) குறுந்தகவலாக(text message அல்லது sms) "A"ன்னு பேர் போட்டு வருகிறது. அந்த குறுந்தகவல்கள் Aliயிடமிருந்து வருகிறதா, இல்லை வேறுயாரிடமிருந்தாவது வருகிறதா என்று தெரியாமல் குழப்பமடைகிறார்கள்.

பாகம் 2 - Flawless: Aliயின் இறந்த உடல் கிடைக்கிறது. அதனால் 4 பேரும் வேறொருத்தர் தான் எல்லா விஷயங்களையும் தெரிந்து கொண்டு இவர்களை மிரட்டுகிறார்கள் என்று பயப்பட ஆரம்பிகிறார்கள். 4 பேரும் Aliயின் சடங்கின் போது சந்தித்தாலும் "A"வைப் பற்றி யாரும் பேசுவதில்லை.

பாகம் 3 - Perfect: Hanna, Tobyயென்கிற பையனுக்கு "A"விடமிருந்து வரும் குறுந்தகவல்களைப் பற்றி சொல்கிறாள். அதன்பின், தோழிகளும் தங்களுக்குள் "A"வைப் பற்றி கலந்து ஆலோசிக்கிறார்கள். Hanna அவளின் உயிர்த்தோழி(Ali மறைந்து, தோழிகள் பிரிந்தபின்) Monaவின் partyயில் அவமானப்படுத்தப்பட்டு, Tobyயால் காப்பாற்றப்படுகிறாள். அப்பொழுது அவளுக்கு ஒரு குறுந்தகவல் வருகிறது. எல்லா குறுந்தகவல்களும் Unknown Numberன்னு வரும் போது, Hannaவுக்கு வரும் இந்த குறுந்தகவல் மட்டும் அனுப்புகிறவரின் எண்ணோடு வருகிறது. அதைவைத்து Hanna, "A" யாருன்னு கண்டுபிடித்து விடுகிறாள். மற்ற 3 பேருக்கும் சொல்ல, அவர்கள் எப்போதும் சந்திக்கும் இடத்திற்கு வர சொல்கிறாள். அங்கு வரும் மற்ற மூவரின் கண்முன்னே ஒரு கார் Hannaவின் மீது மோதுகிறது.

பாகம் 4 - Unbelievable: Hanna குணமடைந்தாலும், விபத்துக்கு முன் நடந்த சில நிகழ்வுகளை அதாவது partyயில் அவமானபடுத்தப்பட்டதையும், "A" யாருன்னு கண்டுபிடித்ததையும் மறந்துவிடுகிறாள். Monaவுக்கும் Unknown குறுந்தகவல்கள் வர, அவளும் இவர்களுடன்(Aria, Emily, Hanna, Spencer) சேர்ந்து கொள்கிறாள். ஒரு சமயத்தில், Hannaவுக்கு மறந்த விஷயங்கள் ஞாபகம் வர, தன்னுடன் இருக்கும் Ariaவுக்கும், Emilyவுக்கும் சொல்கிறாள். அதே சமயத்தில் "A" Spencerஐ கொலை செய்ய முயல்கிறார். போலீஸ் உதவியுடன் Spencerஐ காப்பாற்றி, "A" மூலமாக Aliஐ கொலை செய்தது யாருன்னு அறிகிறார்கள்.

நான்காவது பாகம் வரை "A"வையும், Aliஐ கொலை செய்தவரையும் கண்டுபிக்க முடியதாபடி கதை நகருகிறது. ஆனால் நான்காம் பாகத்தின் "About" sectionல் "A" யாரென்றும், Aliஐ கொலை செய்தது யாரென்றும் சொல்லிவிடுவதால் நான்காம் பாகத்தின் சுவாரசியம் கொஞ்சம் குறைந்து விடுகிறது.

***** Spoilers Start
Ali இறந்தபின், அவளுக்கு மட்டும் தெரிந்த விஷயங்கள் வேறோருத்தரும்  தெரிந்து கொள்ளமுடியுமானால் ஏதாவது டைரி இருக்குமுன்னு நினைத்தேன்.

இரண்டு பேர் திட்டமிட்டு செய்யும் ஒரு விஷயம், மற்றவர்கள் அவரவர்களுக்கு தெரிந்தவற்றை வைத்து எப்படி பார்ப்பார்கள்(நினைப்பார்கள்) என்ற விதத்தில் கதை சொல்லப்பட்டுள்ளது.
***** End

மொத்தம் 15 பாகங்கள் உள்ளது.